Wydawnictwo Pallottinum

Pismo Święte

Starego i Nowego Testamentu

STARY TESTAMENT
Lamentacje
Powrót na stronę główną
Wyszukiwarka
ZMIEŃ KSIĘGĘ LUB / I ROZDZIAŁ
WYSZUKAJ W BIBLII
Szukaj tylko w tej księdze (Lm)

PONIŻENIE JEROZOLIMY


Bolesne zmiany


Alef.

4
Ach! Jakże sczerniało złoto,
zmieniło się złoto najczystsze!
Rozrzucone są święte kamienie
po rogach wszystkich ulic1.

Bet.

Szlachetni synowie Syjonu,
cenieni jak czyste złoto,
jakże są poczytani za garnki z gliny -
robotę rąk garncarza.

Gimel.

Nawet szakale pierś dają
i karmią swoje młode;
a Córa Narodu okrutna
jak struś na pustyni2.

Dalet.

Z pragnienia język ssącego
przysechł do podniebienia;
maleństwa o chleb błagały -
a nie było, kto by im łamał.

He.

Ci, co jadali przysmaki,
mdleli na ulicach,
a strojni niegdyś w purpurę,
obrali leże na gnoju.

Waw.

Wyrósł grzech Córy mojego ludu
na zbrodnię Sodomy,
co padła w jednej chwili,
chociaż nie tknięta rękami3.

Skutki głodu


Zain.

Jej młodzieńcy4 nad śnieg jaśniejsi
i bielsi od mleka,
ciałem czerwieńsi nad koral,
wyglądali jak szafir.

Chet.

Pociemniał ich wygląd na węgiel,
na ulicy nie można ich poznać,
przylgnęła ich skóra do kości,
wyschła jak drewno.

Tet.

Szczęśliwsi mieczem zabici
niż ci, co pomarli z głodu,
którzy ginęli bezsilni
z braku płodów pola.

Jod.

10 Ręce czułych kobiet
gotowały swe dzieci:
były dla nich pokarmem w czas klęski
Córy mojego ludu5.

Gniew Boży


Kaf.

11 Dopełnił Pan swej zapalczywości,
wylał żar swego gniewu;
na Syjonie rozpalił płomień,
by strawił jego fundamenty.

Lamed.

12 Nie wierzyli królowie świata
i nikt z mieszkańców ziemi,
że ciemięzca i wróg się wedrze
do bram Jerozolimy6.

Wodzowie duchowi


Mem.

13 Z powodu grzechów jej proroków
i przestępstw jej kapłanów,
którzy w jej środku rozlali
krew sprawiedliwych7,

Nun.

14 po ulicach błądzili jak ślepi,
krwią obryzgani;
tak iż nie można było
dotknąć ich ubrań.

Samek.

15 «Uciekać!», wołano, «Nieczysty!»
«Uciekać!», «Nie tykać!»8
Gdy uciekli, błądzili wśród pogan,
nie mogli [tam] zamieszkać.

Pe.

16 Rozpędziło ich oblicze Pańskie,
już na nich nie patrzy;
nie ma się czci dla kapłanów
ani litości dla starszych.

Fałszywa ufność


Ain.

17 Dokąd mamy wyniszczać oczy
wypatrując na próżno pomocy?
Z utęsknieniem wyczekiwaliśmy narodu,
który nie mógł nas ocalić9.

Sade.

18 Śledzono nasze kroki,
niepodobna wyjść na nasze place.
Koniec nasz bliski, dni się wypełniły,
tak, nadszedł nasz koniec.

Ucieczka króla


Kof.

19 Prędsi byli nasi prześladowcy
od orłów w powietrzu,
pędzili za nami po górach,
w pustyni na nas czyhali.

Resz.

20 Pomazaniec Pański10 - nasze tchnienie -
schwytany został w ich doły,
a myśmy o nim mówili: «W jego cieniu
będziemy żyć wśród narodów».

O karę na Edomitów


Szin.

21 Ciesz się i raduj, Córo Edomu,
mieszkanko krainy Us.
Przejdzie do ciebie ten kielich,
upijesz się i obnażysz11.

Taw.

22 Córo Syjonu, twa złość już ustała,
[Pan] na wygnanie cię nie pośle.
A twoją złość ukarze, Córo Edomu,
i grzechy twoje odsłoni.
 Lm 4 
zmien-rozdzial zmien-rozdzial poprzedni-rozdzialnastepny-rozdzial
WSTĘP
««  Lm 4  »»

Lm 4, 1 - Przenośnie te objaśnia wiersz następny.

Lm 4, 3 - Zob. Hi 39,14nn.

Lm 4, 6 - Powiedzenie przysłowiowe; por. Rdz 19,24n; Iz 1,7-10.

Lm 4, 7 - Inni tłum.: "książęta". Por. Pnp 5,10.

Lm 4, 10 - Zob. Lm 2,20 wraz z przypisem.

Lm 4, 12 - Jerozolima była trudna do zdobycia.

Lm 4, 13 - Por. Jr 26,7-16.

Lm 4, 15 - Zachowanie się jak trędowatych (Kpł 13,45n).

Lm 4, 17 - Także prorocy zwalczali przymierza z obcymi narodami; por. Iz 30,1-7; Jr 34,18-22.

Lm 4, 20 - Por. 2 Krl 25,3-7; Jr 39,4-7; Jr 52,7-11. Wlg zdaje się odnosić ten tekst do Chrystusa Pana.

Lm 4, 21 - Zaciekli wrogowie (por. Ps 137[136],7; Ez 25,12nn) nie ujdą kary - przysłowiowej hańby (por. Rdz 9,21nn; Ha 2,15n).

Biblia-audio-superprodukcja-w-Gościu

-->