Wydawnictwo Pallottinum

Pismo Święte

Starego i Nowego Testamentu

STARY TESTAMENT
2 Księga Machabejska
Powrót na stronę główną
Wyszukiwarka
ZMIEŃ KSIĘGĘ LUB / I ROZDZIAŁ
WYSZUKAJ W BIBLII
Szukaj tylko w tej księdze (2 Mch)

LISTY


Pierwszy list

1
«Braciom Żydom w Egipcie [przesyłają] pozdrowienie bracia Żydzi z Jerozolimy, a ci, którzy mieszkają w krainie judzkiej, życzą pokoju i dobra. Niech Bóg udziela wam dobra i niech pamięta o przymierzu swoim, [zawartym] z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem, wiernymi swoimi sługami; niech da wam wszystkim serce, abyście czcili Go i wykonywali Jego wolę sercem wielkim i duszą ochotną; niech otworzy wasze serce dla swojego Prawa i dla przykazań, a niech sprawi pokój! Niech wysłucha waszych modlitw, niech da się wam przejednać i niech was nie opuści w złym czasie! Oto teraz tutaj modlimy się za was.
Za panowania Demetriusza1, w roku sto sześćdziesiątym dziewiątym1, my, Żydzi, napisaliśmy do was: W najsroższym utrapieniu, jakie spadło [na nas] w latach, kiedy Jazon1 i jego zwolennicy zdradzili Ziemię Świętą i królestwo, kiedy podpalono bramę i wylano krew niewinną, my modliliśmy się do Pana i zostaliśmy wysłuchani. Złożyliśmy ofiarę krwawą i ofiarę z najczystszej mąki, zapaliliśmy lampy i położyliśmy chleby2. Teraz zaś [piszemy], abyście obchodzili Święto Namiotów miesiąca Kislew3. [Dan] w roku sto osiemdziesiątym ósmym3».

Drugi list

10 «Mieszkańcy Jerozolimy i mieszkańcy Judei, starszyzna i Juda4 Arystobulowi4, nauczycielowi króla Ptolemeusza, pochodzącemu z rodu namaszczonych kapłanów, i Żydom mieszkającym w Egipcie - życzą radości i zdrowia.
11 Wybawieni przez Boga z wielkich niebezpieczeństw, gorąco Mu dziękujemy, jako sprzymierzeni przeciwko królowi5. 12 On sam bowiem wypędził tych, którzy gotowi byli do walki przeciwko Świętemu Miastu6. 13 7 Kiedy bowiem wódz udał się do Persji, a z nim razem niezwyciężone - jak się wydawało - wojsko, zostali oni pokonani w świątyni bogini Nanai dzięki podstępowi, do którego się uciekli kapłani Nanai. 14 Albowiem gdy przybył na miejsce sam Antioch, a razem z nim jego przyjaciele, aby [pod pozorem zaślubin z nią8] zabrać wielkie skarby jako posag 15 i kiedy kapłani świątyni Nanai je wyłożyli, a on wszedł z kilkoma w obręb świątyni, zamknęli przybytek, skoro tylko wszedł Antioch, 16 a otworzyli tajemne drzwi w suficie i zabili wodza, zrzucając na niego kamienie. Potem pocięli ich na kawałki, a głowy odcięli i wyrzucili tym, którzy byli na zewnątrz. 17 Za wszystko niech będzie błogosławiony nasz Bóg, który wydał na śmierć tych, co się dopuścili bezbożności.
18 Mając obchodzić Oczyszczenie świątyni dwudziestego piątego Kislew, uważaliśmy, że trzeba wam o tym donieść, abyście wy także obchodzili Święto Namiotów i ognia [na pamiątkę tego], jak Nehemiasz odbudował świątynię i ołtarz, a potem złożył ofiary. 19 Gdy bowiem do ziemi perskiej byli uprowadzeni nasi ojcowie, ówcześni pobożni kapłani wzięli ogień z ołtarza i potajemnie skryli go w zagłębieniu wyschłej studni. Tam zabezpieczyli go tak, że miejsce nikomu nie było znane9. 20 Po upływie wielu lat, gdy spodobało się Bogu, Nehemiasz, który był przysłany przez króla perskiego10, posłał po ogień potomków tych kapłanów, którzy go ukryli. Jak oni opowiedzieli nam, nie znaleźli ognia, ale tylko gęstą wodę. Rozkazał więc, aby nabrali jej i przynieśli. 21 Gdy zaś było przygotowane wszystko do ofiar, Nehemiasz rozkazał kapłanom, aby polali tą wodą zarówno drzewo, jak i to, co było na nim położone, 22 a kiedy to wykonali i po upływie pewnego czasu zaświeciło słońce, które przedtem było za chmurami, zapłonął ogień tak wielki, że dziwili się wszyscy. 23 Podczas spalania się ofiary modlili się kapłani, a wraz z kapłanami wszyscy. Rozpoczynał Jonatan11, wszyscy zaś odpowiadali razem z Nehemiaszem. 24 Modlitwa zaś brzmiała w ten sposób: "Panie, Panie Boże, Stwórco wszystkiego, straszliwy i mocny, sprawiedliwy i miłosierny, jedyny Królu i Dobroczyńco, 25 jedyny Rozdawco dóbr, jedynie sprawiedliwy, wszechmocny i wieczny, który wybawiasz Izraela ze wszystkiego zła, który ojców naszych uczyniłeś wybranymi i który uświęciłeś ich, 26 przyjmij ofiarę za cały naród Twój izraelski, ustrzeż swój dział12 i uświęć! 27 Sprowadź rozproszonych spomiędzy nas! Uwolnij tych, którzy są w niewoli u pogan. Na wyśmiewanych i wzgardzonych spojrzyj łaskawie, aby poganie poznali, że Ty jesteś Bogiem naszym. 28 Ukarz tych, którzy uciskają nas i w pysze swojej nas znieważają. 29 Zaszczep lud Twój na Twoim świętym miejscu, jak powiedział Mojżesz"13.
30 Kapłani intonowali hymny. 31 Gdy spłonęło to, co złożono w ofierze, kazał Nehemiasz pozostałą wodę wylać na wielkie kamienie. 32 Gdy zaś to wykonano, wybuchnął płomień, który jednak pochłonięty został przez ogień z ołtarza14. 33 Kiedy ten wypadek stał się głośny i królowi Persów doniesiono, że na miejscu, gdzie ukryli ogień owi uprowadzeni w niewolę kapłani, ukazała się woda, którą Nehemiasz i jego ludzie poświęcili to, co było przeznaczone na ofiarę, 34 król zbadał sprawę, a miejsce ogrodził i uczynił świętym. 35 Król pobierał [stąd] wielkie dochody i rozdzielał je tym, dla których był łaskaw15. 36 Ludzie Nehemiasza nazwali tę wodę "neftar", to znaczy oczyszczenie, u wielu jednak nazywa się ona "neftai"16.
2 Mch 1 
zmien-rozdzial zmien-rozdzial nastepny-rozdzial
WSTĘP
«« 2 Mch 1  »»

2 Mch 1, 7 - Demetriusz II Nikator (145-140; 129-126 przed Chr.); "w roku 169" - 145 rok przed Chr.; "Jazon" - por. 2 Mch 4,7nn.

2 Mch 1, 8 - Por. 2 Mch 10,1nn; 1 Mch 4,49-56.

2 Mch 1, 9 - Święto Poświęcenia Świątyni w miesiącu Kislew (grudniu) powinno być tak obchodzone jak Święto Namiotów w październiku; "w roku 188" - 124 r. przed Chr.

2 Mch 1, 10 - "Juda" = Machabeusz; "Arystobul" - Żyd aleksandryjski, znany z dzieła, które dedykował królowi Ptolemeuszowi VI Filometorowi (180-145 przed Chr.), a w którym alegorycznie tłumaczył Pięcioksiąg.

2 Mch 1, 11 - Antiochowi IV Epifanesowi (175-164/163 przed Chr.).

2 Mch 1, 12 - Tj. Jerozolimie.

2 Mch 1, 13-16 - Referuje opowiadanie ludowe, które pomieszało okoliczności śmierci syna i ojca - Antiocha III zabitego w Elimaidzie. O śmierci króla Antiocha IV Epifanesa por. 2 Mch rozdz. 9; 1 Mch 6,1-16. Tutaj autor referuje to, co ludzie o śmierci króla opowiadali, aby wykazać, że prześladowca został przez Boga ukarany. Śmierć miała nastąpić w mieście Elimais.

2 Mch 1, 14 - Pogański zwyczaj.

2 Mch 1, 19 - Ludowe opowiadanie wątpliwej wartości historycznej, które ma wykazać znaczenie świątyni jerozolimskiej.

2 Mch 1, 20 - Artakserksesa I (464-424 przed Chr.).

2 Mch 1, 23 - Bliżej nie znany.

2 Mch 1, 26 - Naród wybrany.

2 Mch 1, 29 - Por. Pwt 30,3nn.

2 Mch 1, 32 - Dosł.: "światło". Sens znaku: nadal ważny jest kult sprawowany na legalnym ołtarzu.

2 Mch 1, 35 - Wlg: "a gdy stwierdził, darował kapłanom wiele dóbr i rozmaite dary, które biorąc swą ręką dawał im".

2 Mch 1, 36 - Nazwa oznacza naftę.

Biblia-audio-superprodukcja-w-Gościu

-->